آزادی دانشگاه تنها به معنای دسترسی به آموزش نیست؛ دانشجو باید بتواند در محیط دانشگاه پرسش کند، نقد کند و دیدگاه خود را بدون ترس بیان کند.

دانشگاه آزاد پیش از هر چیز به محیطی نیاز دارد که در آن پرسش کردن ممکن باشد.

آزادی علمی زمانی معنا پیدا می‌کند که دانشجو و استاد بتوانند درباره موضوعات مختلف تحقیق کنند، دیدگاه‌های متفاوت را بررسی کنند و نتایج خود را بدون ترس از فشار و مجازات بیان کنند.

سانسور و ایجاد ترس، فضای دانشگاه را از گفت‌وگوی علمی دور می‌کند.

دانشگاه باید محل برخورد اندیشه‌ها باشد. ممکن است دانشجویان درباره یک مسئله دیدگاه‌های کاملاً متفاوتی داشته باشند، اما وجود همین تفاوت‌ها می‌تواند به رشد فکری جامعه دانشگاهی کمک کند.

ما بر این باوریم که امنیت واقعی دانشگاه با خاموش کردن صداهای متفاوت ایجاد نمی‌شود؛ بلکه با ایجاد محیطی امن برای گفت‌وگو و احترام به حقوق همه اعضای جامعه دانشگاهی شکل می‌گیرد.

حق پرسش، حق نقد و حق گفت‌وگو باید بخشی طبیعی از زندگی دانشگاهی باشد.

اتحادیه متحد دانشجویان ایران بر استقلال دانشگاه و حق دانشجویان برای بیان مسالمت‌آمیز دیدگاه‌های خود تأکید می‌کند.