قانون پیشنهادی «مقابله با نفوذ» درباره امنیت ملی نیست—درباره کنترل است. این یک سازوکار قانونی است برای قرار دادن هر دانشجو، پژوهشگر و استاد ایرانی زیر نظارت و تایید نهادهای اطلاعاتی. با الزام به کسب مجوز پیش از هر تماس با دانشگاهها، اساتید یا دانشجویان خارجی، این قانون کنجکاوی را جرم میکند و همکاری را به شک تبدیل مینماید. هدف واقعی آن دفاع از ایران در برابر جاسوسی نیست، بلکه جلوگیری از تفکر آزاد، ارتباط جهانی و تکامل فکری دانشجویان ایرانی است.
دانشگاه آزاد، مستقل و زنده، بخشی جداییناپذیر از جامعهای آزاد است.
اتحادیه متحد دانشجویان ایران بر حق بنیادین دانشجویان برای اندیشیدن، سخن گفتن، تشکلیابی و مشارکت آزادانه در مسائل دانشگاه و جامعه تأکید میکند.
دانشگاه زمانی میتواند نقش واقعی خود را در جامعه ایفا کند که دانشجویان از حق تشکیل انجمنها، تشکلها و شبکههای مستقل برخوردار باشند و بتوانند بدون ترس و فشار دیدگاههای خود را بیان کنند.
آزادی دانشگاه تنها به معنای دسترسی به آموزش نیست؛ دانشجو باید بتواند در محیط دانشگاه پرسش کند، نقد کند و دیدگاه خود را بدون ترس بیان کند.